زیاریان ، از نوادگان زیار بن وردانشاه از حکام محلی گیلان بودند . بیرونی که مدتی در خدمت شمس المعالی قابوس بن وشمگیر زیاری زیسته ، می نویسد : ((هیچ یک از دوستان او و هیچ یک از مخالفان او ، شرف قدیم و مجد اصیل او را از طرفین پدر و مادر انکار نمی کنند . یکی از دو اصل او وردانشاه است که حکومت در جبل داشت....

عنصر المعالی کیکاوس زیاری خطاب به پسرش گیلانشاه می نویسد : ((جدت ملک شمس المعالی قابوس بن وشمگیر بود که نبیره آغش وهادان بود و آغش وهادان ملک گیلان بود به روزگار کیخسرو و ابوالموید بلخی ذکر او در شاه نامه آورده است و ملک گیلان از ایشان به جدَان تو یادگار بماند و جده تو ، مادرم دختر ملک زاده مرزبان بن رستم بن شروین بود که مصنف مرزبان نامه است ، سیزدهم پدرش کابوس ابن قباد بود ))(قابوسنامه ، مقدمه ، ص 4 و 5 )

نوشته بیرونی که در خدمت قابوس بوده و نسبت به او ارادتی داشته و انچه عنصرالمعالی کیکاوس که خود از زیاریان بوده ، نگاشته است ، می تواند تردید برانگیز باشد . آنچه از سوابق زندگی اولین مردان این خاندان ذکر می شود ، به خصوص اشتغال وشمگیر ، برادر و جانشین مرداویج ، به زراعت که شغل غالب در گیلان بود ، نشان می دهد که خاندان زیاری چون دیگر مردم عامه گیلان می زیستند و هیچ امتیازی نسبت به آنها نداشتند و به همین جهت انتساب آنها به خاندان حکام قدیمی ضعیف می نماید.(دیلمان در گستره تاریخ ایران ص 32)